در خرابات مغان نور خدا می‌بینماین عجب بین که چه نوری ز کجا می‌بینمجلوه بر من مفروش ای ملک الحاج که توخانه می‌بینی و من خانه خدا می‌بینمخواهم از زلف بتان نافه گشایی کردنفکر دور است همانا که خطا می‌بینمسوز دل اشک روان آه سحر ناله شباین همه از نظر لطف شما می‌بینمهر دم از روی تو نقشی زندم راه خیالبا که ...

دلامون سیاه شدن برای هم تنگ نمیشنمثل آسمونیه زلال و یک رنگ نمیشن اون که گفت مهربونی تا دنیا دنیاست میمونهراست میگفت گمون میکرد دلامون از سنگ نمیشندل تو امروزیه قصه ی دوست داشتنو باور ندارهدل من قدیمیه عاشق عشقیه که آخر ندارهروزگاری آدما مثل فرشته پاک بودندلا اون روزا برا همدیگه هلاک بودنقصه ی داش آک...

در خرابات مغان نور خدا میبینماین عجب بین که چه نوری ز کجا میبینمجلوه بر من مفروش ای ملک الحاج که توخانه میبینی و من خانه خدا میبینمخواهم از زلف بتان نافه گشایی کردنفکر دور است همانا که خطا میبینمسوز دل اشک روان آه سحر ناله شباین همه از نظر لطف شما میبینمهر دم از روی تو نقشی زندم راه خیالبا که گویم ک...

تازمانی که رسیدن به تو امڪان داردزندگی درد قشنگیست که جریان داردزندگی درد قشنگیست،بجز شب هایشکه بدون تو فقط خواب پریشان داردیک نفر نیست تو را قسمت من گرداند؟کار خیر است گر این شهر مسلمان داردخواب بد دیده ام ای کاش خدا خیر کندخواب دیدم که تو رفتی،بدنم جان دارد!شیخ و من هر دو طلبکار بهشتیم ولیمن به تو...

دلم تا عشقباز آمد در او جز غم نمیبینمدلی بی غم کجا جویم که در عالم نمیبینمدمی با همدمی خرم ز جانم بر نمیآیددمم با جان برآید چون که یک همدم نمیبینممرا رازیست اندر دل به خون دیده پروردهولیکن با که گویم راز چون محرم نمیبینمقناعت میکنم با درد چون درمان نمییابمتحمل میکنم با زخم چون مرهم نمیبینمخوشا و خرم...

تو همانی که دلم لک زده لبخندش رااو که هرگز نتوان یافت همانندش رامنم آن شاعر دلخون که فقط خرج تو کردغزل و عاطفه و روح هنرمندش رااز رقیبان کمینکرده عقب میماندهر که تبلیغ کند خوبی دلبندش رامثل آن خواب، بعید است ببیند دیگرهر که تعریف کند خواب خوشایندش رامادرم بعد تو هی حال مرا میپرسدمادرم تاب ندارد غم ف...

تو مَیر خَوَر ندوری که به سِینه دل نَمنده تو مَیَر خَوَر ندوری کد بُلندو پَل کَمنده تو مَیَر خَوَر ندوری خِجِل ایکُنه بهار اوسُکه دِرا به صحرا اوسُکه چِه گُل اِخنده تو مَیَر خَوَر ندوری به یَه تالِ می

مستي ما مستي از هر جـام نیست مست گشتن کار هر بـد نـام نیست ما ز جـام دوست، مستي مي کنیمخویش را فـارغ ز هستي مي کنیممي، پلیـــدی را ز سر بیـرون کندعشق را در جـام دل، افزون کندچون که ما مستیم و از هستي

گفتم که روی خوبت از من چرا نهانست گفتا تو خود حجابی ورنه رخم عیانست گفتم که از که پرسم جانا نشان کویت گفتا نشان چه پرسی آن کوی بی نشانست گفتم مرا غم تو خوشتر زشادمانی گفتا که در ره ما غم نیز شادمانیست

دیدار یار غایب دانی چه ذوق داردابری که در بیابان بر تشنهای بباردای بوی آشنایی دانستم از کجاییپیغام وصل جانان پیوند روح داردسودای عشق پختن عقلم نمیپسنددفرمان عقل بردن عشقم نمیگذاردباشد که خود به رحم

نیخمت رو که دلم سیره ز هاشق بیدنمو چه دیدم ز تو غیرا شو رو غم دیدنغیرزق وستمه وا دین یه مینا سوزیکه ز او نیرسه بم غیر طنا اشنیدنمن خو دست ابرم سیت و ز خو بل اگرمعاجز آبیمه ز ای باد به خو کبنیدنچه ابید

دخترم این را بدانهمیشه و همیشه قشنگترین صدای زندگی من تپش قلب توستو باشکوهترین روز زندگیام روز تولد توستهمیشه برایم بمان و بدان که دوستت دارم

گل دخترم تو بهانه زندگی منیچشمانت دریا و عطر تنت، چون عطر بهار نارنجبا تو دانستم زندگی زیباستبا تو دانستم معنای پدر شدن راعاشق شدن راآمدنت آغاز عاشقانههای من شدخانهام با نور تو روشن شد و رونق گرفتآرامشِ جانم شدی و بهترین حس عاشقانه دنیا را به من هدیه کردی

کاش تا دل میگرفت و میشکستدوست می آمد کنارش مینشست!کاش میشد روی هر رنگین کمانمینوشتم مهربان با من بمان!!!!!کاش میشد قلب ها آباد بودکینه و غم ها به دست باد بودکاش میشد دل فراموشی نداشتنم نم باران هم آغو

آن سوی دلتنگی ها همیشه خدایی است که داشتنش جبران تمام نداشتنی هاست... خدا همانی است که ما میخواهیم کاش ما هم همانی باشیم که خدا میخواهد...

چه زیبا گفت فریدون فرخزاد گر تن بدهی ،دل ندهی ،کار خراب است...چون خوردن نوشابه که در جام شراب است... گر دل بدهی ،تن ندهی باز خراب است...این بار نه جام است و نه نوشابه، سراب است... اینجا به تو از عشق و وفا هیچ نگویند...چون دغدغه ی مردم این شهر حجاب است... تن را بدهی ،دل ندهی فرق ندارد...یک آیه بخوانن...

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشمبه وقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرمبه گفت و گوی تو خیزم به جست و جوی تو باشمبه مجمعی که درآیند شاهدان دو عالمنظر به سوی تو دارم غل

چشم که بر تو میکُنم چشم حسود میکَنمشکر خدا که باز شد دیدۀ بخت روشنمهرگزم این گمان نبد با تو که دوستی کنمباورم این نمیشود با تو نشسته کاین منمدامن خیمه برفکن دشمن و دوست گو ببینکاین همه لطف میکند د

ن در به در خویشم حیران معمایمعمری است که مجنونم چندی است که رسوایمرخساره چو از مستی پر شور و شرر باشدآیینه نمی گوید آنقدر که زیبایم ای ساقی دیوانه پر کن دو سه پیمانه هیها کن و هیها کن من باز همی آیمدر عالم سر مستی اسرار همه هستیدر خلوت اشعارم در معنی آوایم

چشم نازش از قشنگی بی نیازش کرده بودهم نشینِ غنـچه هـای نیمه بازش کـرده بود در میان کـوچه ها از مرد و زن دل می ربودپنجه های باغبان از بس که نازش کرده بود مـن همـان آواره ی شهرم کــه بختم را سیاهدر شب ی